المطلع / خلخالى / قزوينى / بولاق / بروكهاوس / استانبول / الهند فاش مىگويم واز گفتهء خود دلشادم . . . / 358 / 317 / 416 / 416 / 413 / 416 دوش بيمارى چشم تو ببرد از دستم . . . / 359 / 314 / 397 / 397 / 394 / 400 بيا تا گل برافشانيم ومى در ساغر اندازيم . / 360 / 374 / 370 / 370 / 368 / 379 بارها گفته‌ام وبار ديگر مىگويم . . . / 361 / 380 / 371 / 371 / 369 / 370 گرچه افتاد ز زلفش گرهى در كارم . . . / 362 / 324 / 423 / 423 / 420 / 420 بىتو اى سرو روان با گل وگلشن چكنم . . . / 363 / 376 / 345 / 376 / 373 / 380 من كه باشم كه بر آن خاطر عاطر گذرم . . . / 364 / 328 / 436 / 436 / 433 / 438 مرا مىبينى وهر دم زيادت مىكنى در دم . . . / 365 / 318 / 437 / 437 / 434 / 382 گر دست دهد خاك كف پاى نگارم . . . / 366 / 325 / 386 / 386 / 383 / 422 خيز تا از در ميخانه كشادى طلبيم . . . / 367 / 368 / 389 / 389 / 386 / 392 سألها پيروى مذهب رندان كردم . . . / 368 / 319 / 407 / 407 / 404 / 408 گر دست رسد در سر زلفين تو بازم . . . / 369 / 334 / 406 / 406 / 403 / 423 جوزا سحر نهاد حمايل برابرم . . . / 370 / 329 / 380 / 380 / 377 / - در خرابات مغان گر گذر افتد بازم . . . / 371 / 335 / 403 / 403 / 400 / 394 مژدهء وصل تو كو كر سر جان برخيزم . . . / 372 / 336 / 439 / 439 / 436 / 435 صنما با غم عشق تو چه تدبير كنم . . . / 373 / 347 / 405 / 405 / 402 / 410 در خرابات مغان نور خدا مىبينم . . . / 374 / 357 / 392 / 392 / 389 / 395 تو همچو صبحي ومن شمع خلوت سحرم . / 375 / 330 / 378 / 378 / 375 / 383 دردم از يارست ودرمان نيز هم . . . / 376 / 363 / 398 / 398 / 395 / 396 مزن بر دل ز نوك غمزه تيرم . . . / 377 / 332 / 429 / 429 / 426 / 434 مرا شرطيست با جانان كه تا جان در بدن دارم . / 378 / 327 / 435 / 435 / 432 / 431 خيز تا خرقهء صوفي بخرابات بريم . . . / 379 / 373 / 388 / 388 / 385 / 393 ما درس سحر در ره ميخانه نهاديم . . . / 380 / 371 / 431 / 431 / 428 / 427 بغير از آن كه بشد دين ودانش از دستم . . . / 381 / 315 / 373 / 373 / - / 375 خرّم آن روز كزين منزل ويران بروم . . . / 382 / 359 / 391 / 391 / 388 / 389